Eerste Hulp bij Waardebepaling Achteraf

Posted on 1 februari 2010 by Fanny Koerts • 31 Comments

Durftevragen en waardebepaling achteraf

Met Durftevragen komen we regelmatig in contact met mensen die voor het eerst in aanraking komen met waardebepaling achteraf. In de helft van de gevallen krijgen we  het  verzoek om een factuur te sturen met uiteenlopende bedragen, in de andere helft van de gevallen krijgen we een soort hulpvraag, vaak inclusief onzekere blik en ongemakkelijk gevoel van de vrager: ‘Hoe werkt dat?’ ‘Wat vind jíj dat het waard is?’ ‘Wat waren de onkosten?’ ‘Geef ik wel genoeg?’. We snappen de verwarring, het is immers vrij nieuw en staat haaks op wat we gewend zijn in de wereld van uurtjes-factuurtjes, dikke offertes schrijven en vaste inkomsten.

Gezamenlijk experiment

Voor ons is waardebepaling achteraf  ook een uitdagend experiment om  elke keer alles te geven, in de voorbereiding, uitvoering en “nazorg” zodat we ook echt waarde toevoegen voor iedereen die een Durftevragen meemaakt. We zijn geroerd dat mensen er onzeker van worden. Het betekent voor ons in ieder geval dat de deelnemers aan Durftevragen in ieder geval hun best willen doen om de waarde goed in te schatten en echt te geven wat zij het waard vinden zonder de relatie met ons schade aan te brengen. Dat vraagt vertrouwen, verantwoordelijkheidsgevoel en open communicatie van alle betrokken. Maar een ongemakkelijk gevoel overhouden na een geslaagde Durftevragen sessie vinden we toch ook geen goed idee!

Dus voor iedereen die aan durftevragen heeft meegedaan of op een andere manier met waardebepaling achteraf in aanraking is gekomen en denkt: ‘Help!?!’ Bij deze, de officieuze, geheel te rippen, verspreiden en verbeteren EHBW!

Eerste Hulp Bij Waardebeling achteraf:

  • Vergelijk wat Durftevragen je oplevert met de waarde van andere ‘diensten’ die net zo lang duren
  • Een workshop kleien of breien kost al snel €50,-
  • Een symposium kost al gauw €100,-
  • Een goede consultant kost makkelijk €150,-  per uur
  • Stel dat geld geen beperking zou zijn, wat zou je het dan waard vinden? Bedenk vervolgens wat dan passend is voor jouw situatie?
  • Vraag jezelf af hoeveel moeite Durftevragen begeleiders hebben gedaan in de voorbereiding (zijn er onkosten?), het geven van de sessie en in de afhandeling. Neem dit mee in je waardebepaling
  • De meeste mensen geven voor durftevragen -in geld- tussen €50 en €150, minder en meer komt ook voor
  • Mensen geven soms een kleiner bedrag kort na de sessie en bedenken later nog eens wat de sessie echt waard was in hun leven/ werk als blijkt dat ze meer geld gaan verdienen/ hun dromen hebben verwezenlijkt/ een andere positieve verandering opmerken.

Geld en appeltaart

Geld is belangrijk. Als we alleen maar appeltaarten krijgen zijn we ook dankbaar maar worden we vooral heel dik.
Maar toch… is waardebepaling achteraf breder dan een nieuwe manier om geld te verdienen. Kijk naar je eigen sociaal kapitaal, je kennis,  resources en vaardigheden die je zou willen delen om ons te helpen. Ook mensen met een klein budget kunnen met gemak waarde terug geven. Denk in overvloed en mogelijkheden.

Verlanglijstjes

Om het je makkelijker te maken om (ook) op een andere manier je waarde uit te drukken heeft elke Durftevragen begeleider een heel mooi verlanglijstje gemaakt met grote en kleine wensen, die brengen je misschien op creatieve ideeën waar je ons heel blij mee maakt!

Feedback!

Het kan natuurlijk zijn dat je het niks waard vond, of dat je vindt dat je echt niet in de positie zit om waarde terug te geven. Geen probleem. Dat is het risico van ons vak, en dat risico lopen we graag. Gelukkig zijn alle Durftevragen begeleiders volwassen mensen die heel goed tegen feedback kunnen. Kritische punten, feedback en andere overwegingen om geen waarde terug te geven, zijn voor ons ook heel waardevol. Liever goede feedback dan radiostilte!
Soortgelijke vragen kan je jezelf natuurlijk ook stellen bij andere gelegenheden waar je te maken hebt met waardebepaling achteraf. Bovendien hoef je niet alleen met deze vragen te worstelen. Werken met  waardebepaling achteraf, geeft jou de verantwoordelijkheid om na te denken wat het voor jou betekent. Maar het geeft ook de verantwoordelijkheid aan ons als professionals die met waardebepaling achteraf werken om met jou, op een prettige manier, in gesprek te gaan. Schroom dus NOOIT om dat gesprek met ons (of anderen) te voeren. Wat is het ergste wat je kan gebeuren als je het gesprek aangaat?

Ben benieuwd naar wat je er van vindt, ook naar andere overwegingen en manieren om waarde te bepalen. Wil je die hier achter laten?

Give it a little thought and…

Door: Juul Martin & Fanny Koerts

Filed Under: Weblog
  • http://www.met-k.com karin r.

    Katja Linders en ik hebben afgelopen vrijdag een tweede borrel georganiseerd met waardebepaling achteraf. voor ons even zoeken maar ook voor de gasten. en inderdaad, veel dezelfde vragen: ‘hoe moet ik het dan zien?’ ‘kun je niet gewoon zeggen wat het je gekost heeft?’ het is even experimenteren maar vergelijkingen maken (wat zou je normaliter betalen als je naar een avondje borrelen ging met een hapje erbij, wat zou je dan kwijt zijn en wat is daarop de meerwaarde van het doel van de borrel geweest en was dat bereikt voor jou.) Interessant!

  • http://www.trickline.nl Francine

    Fijn dat je het nog een keer zo duidelijk uitlegt.
    Ik merkte al dat ‘waardering achteraf’ vaak vertaald wordt met ‘hoeveel geld zal ik overmaken?’ En dan blijf je toch in termen van geld denken, omdat ‘waarde’ dan vertaald wordt in euro’s.
    Ik zou ‘waarde’ graag willen vervangen door ‘belang’. Voor mij is geld ‘belang’ rijk om mijn hypotheek, mijn leveranciers en belasting te betalen. Als ik dat niet in geld doe, krijg ik ontzettend gelazer, wat veel tijd en gedoe kost. Zonde.
    Kortgeleden deed ik een free mediation. Een van de betrokkenen leerde de rest skypen. Was erg makkelijk ivm de afstanden. ‘Belang’ rijk in termen van tijd en afstanden. We waren alledrie dolgelukkig dat het zo gemakkelijk praten was.
    Intussen skype ik met onze kleindochter van 8 maanden en probeer al mijn interviews via skype te doen (kan ik luisteren en typen tegelijkertijd en eventueel zelfs de tekst direct voorleggen). Ik voel me meer dan vorstelijk beloond voor die paar uur die ik de zeer nuttige mediation heb gestoken, omdat wat ik leerde voor mij van onschatbaar belang blijkt te zijn.
    Dus als we van geld via waarde naar belang kunnen kijken, dan zijn we nog een paar stappen verder.

  • Pingback: uberVU - social comments

  • http://NielsGouman.nl/ Niels Gouman

    Fanny bedankt!
    Met deze post heb ik een mooi voorbeeld hoe ik dat voor mezelf kan uitwerken en op mijn website zetten :)

  • http://www.seats2meet.com Felix Lepoutre

    Sterk artikel, en nuttig! Ik merk zelf met onze ervaringen bij seats2meet.com en mijn naslagwerken (de beste is en blijft: http://www.marketingpower.com/ResourceLibrary/Documents/JMForthcoming/paywhat_jm_forth07225.pdf

    echt een must-read voor de WBA geïnteresseerde).

    De onzekerheid van de mensen kwam in mijn ervaringen vooral uit het compleet ontbreken van een referentiekader (of juist het aanwezig zijn van een vals kader wat een valse waarde heeft geschept door bijv. het extreme verschil in prijzen rondom workshops). Mijn toekomstvisie op dit moment is dat WBA een van de peilers gaat worden van de nieuwe manier van werken van deze gehele (kennis)maatschappij, waarover zo ontzettend veel gesproken wordt in 2009/2010. Omdat dit paradigma nog lang niet rond is, en her(ontdekt) wordt, kan een peiler als WBA nog geen volledige gronding vinden hierin. Op dit moment zullen we daarom terug moeten relateren naar een financieel referentiekader wat helaas de pure waarde zoals beoordeeld door de bepaler sterk zal beinvloeden maar wel werkt. Dit is in ieder geval wat de onderzoeken die ik tot nu toe heb uitgevoerd en ben tegengekomen aan hebben getoond.

  • http://www.jeltinezijlstra.nl jeltine

    heel erg fijn deze EHBWA!!! Dankjullie wel Juul en Fanny :-)

  • Dimitri

    Hoi Juul & Fanny,
    Met heel veel plezier volg ik de ontwikkelingen rond waardebepaling achteraf. Ik kan me dan ook de vragen van de mensen die het niet kennen heel goed voorstellen. Een handvat voor het bepale van waarden is zeker waardevol om mensen het idee uit te leggen.
    Mijn vraag is alleen, gebruiken we in de uitleg hierboven niet de verkeerde voorbeelden? Je hebt het over conventionele prijs bepalingen (cursus breien = €50, consultant kost €150 drankjes in de kroeg bijv). Dat zegt nog niets over de toegevoegde waarde voor mij. Zelfde bij het voorbeeld van Karin. Je betrek gemaakte kosten voor de organisator bij de waardenbepaling. Maar volgens mij is dat niet juist.
    Het gaat toch juist om wat IK het waard vond. Als ik op de borrel alleen maar stomme mensen heb ontmoet en het idee heb dat het verspilde tijd is, dan is dat mij niets waard. Zelfs de waarden van de drankjes niet. Een lesje skypen daarintegen is in “kostprijs” misschien wel niks waard maar voor francine heel veel. Het bespaard haar reistijd en telefoonkosten. Het zou dus geen raar beeld geven als zijn voor een uurtje skype les meer overheeft dan voor een avond borrelen..

    Wat ik probeer te zeggen; Moet je bij waarde bepaling achteraf niet de conventionele waarde bepaling weglaten en alleen kijken naar hetgeen het jouw heeft opgelevert en wat jou dat waard is ?

  • Fanny Koerts

    @dimitri ik ben het helemaal met je eens. Het zijn mijns inziens echter wel punten om mee te nemen in je overweging. Als je dan uiteindelijk toch besluit dat je het Voor Jou Als Persoon niks waard vond, dan is dat gewoon een weloverwogen oordeel en dus goed.

    Wat ik regelmatig merk is dat mensen het echt ingewikkeld vinden omdat ze geen idee hebben welke parameters ze allemaal mee kunnen wegen.
    Daarbij kunnen de voorbeeldpunten dus bij helpen (hoop ik :-) ) Het is echter nog steeds voor iedereen elke keer een persoonlijke afweging wat je een bepaalde dienst/ activiteit/ product/ mens (?) waard vindt.

  • Carla

    voor mij zit de waarde van durf te vragen in de bijdrage van de andere deelnemers. hoe zit dat dan met die waardebepaling?

  • http://www.jeltinezijlstra.nl jeltine

    ik heb deze tekst aangepast voor mijn situatie en op mijn website gezet: http://www.jeltinezijlstra.nl met verwijzing naar Durf te vragen en Fanny.

  • http://www.kikkan.nu fanny

    @carla Ja dat kan! Gaaf he, die collectieve intelligentie. Volgens mij ben je daar vrij in. Ik kan me voorstellen dat je graag de mensen die je hebben geholpen wilt waarderen.

    Dat is ook de reden dat ik na een Durftevragen sessie altijd iedereens e-mailadressen en twitternamen doormail. Juist een goed idee als mensen contact houden met elkaar.
    In mijn hoofd sluit het een het ander niet uit :-)

  • http://www.tientjes.net Ivonne Meeuwsen

    Mensen hebben twee neigingen: interne referentie en externe referentie. WBA doet een appèl op interne referentie: Wat betekent het in jouw leven. Dat vind ik de meerwaarde van WBA zelf: het confronteert je met de vraag. De zoektocht naar het antwoord is dan ook een deel van de waarde die geboden wordt!

  • http://www.zzp-adviescafe.nl Judith Webber

    Mooi om te zien dat WBA zoveel stof doet opwaaien, heel herkenbaar dat er veel mensen zijn die nog niet weten wat ze ermee moeten! En het zal zeker ook mensen afstoten, daar ben ik van overtuigd.

    Wij werken bij het ZZP Adviescafe ook met WBA, maar hebben juist om mensen iets meer houvast te geven (wat dus toch nodig blijkt gezien deze blog) een aantal bedragen per dienst vastgesteld om uit te kiezen. Bij al onze diensten geldt namelijk dat de waarde die je eruit haalt, veel te maken heeft met in hoeverre je jezelf laat zien (en dus ‘opent’). Het ‘wat je erin stopt, krijg je eruit’ principe!

    Wij zorgen dan ook elke sessie dat je zoveel mogelijk laat zien en er dus zoveel mogelijk uit haalt, dat is onze uitdaging!

    Voor ons levert dit systeem heel veel op: tevreden klanten (ze hebben tenslotte invloed), schitterende feedback (mensen vullen de meest geweldige evaluaties in) en rumoer (omdat het zo’n veelbesproken onderwerp is).

    En dat terwijl we hier vooral voor kozen & kiezen vanwege het nieuwe denken, het loskomen van oude gewoontes. Nou: dat werkt!

  • http://petra-gd.blogspot.nl Tim Petra | PGD grafische dienstverlening

    Gratis bestaat niet.

    Daarom zou ik er voor pleiten om in het evaluatie formulier in ieder geval de onkosten te vermelden. Huur zaal, lunch, borrel etc. Dat geeft mensen houvast.

    Daarnaast mogen ze een bedrag invullen waarvan zij vinden dat het waard is. Maar ook daar zie je dan verwarring bij mensen ontstaan. Tuurlijk is het prima om ze er zelf een oordeel over te laten vellen, maar het past nog niet helemaal in deze tijd. We zijn wel op weg, maar men moet nog erg wennen.

    Daarom adviseer ik ter indicatie een regel in het formulier op te nemen als: De gemiddelde waardering voor dit seminar/deze workshop/deze bijeenkomst bedraagt € 135,00.

    In de huidige tijd is er een overvloed aan mogelijkheden en keuzes. Men snakt weer naar houvast en eenvoud. WBA is heel eenvoudig. Men weet er alleen nog niet goed mee om te gaan.

  • http://www.gedachtegoed.net Karel Emck

    Wil je waardebepaling achteraf echt zuiver houden dan moet je naar mijn idee vooraf GEEN richtprijs geven. De richtprijs wordt dan automatisch het referentiepunt en dat punt heeft (bijna) niets met de waarde te maken voor een persoon.
    Ik heb zelf een keer de workshop “slimmer werken” gevolgd bij Martijn Aslander die werd afgerekend op basis van waardebepaling achteraf….. en 150 euro kostte!? (dat bedrag was zichtbaar bij als ‘prijs’ bij inschrijving). Het gevolg is dat de 150 euro het vertrekpunt van de waardering wordt waarbij het minder geven voelt als een ‘onvoldoende’ geven en meer als een ‘fooi’. Op dee workshop sprak ik een vrouw die 25 euro korting had gekregen en dus maar 125 euro als richtprijs had en die als gevolg van mijn richtprijs van 150 euro besloot 25 euro fooi te geven om ‘ook op 150 euro te komen’. Grappig dus te zien hoe dit soort richtprijzen werken.
    Ik begrijp overigens het dilemma van de organisatie (de workshop had een mooie locatie met hapjes en drankjes, ofwel naast tijd ook inkoopkosten, maar denk ik nog dat je het zuiver moet houden (en dan dus niet over waardebepaling achteraf spreken, maar de mogelijkheid van een fooi of zelf gekozen korting of zoiets.)

    Het meenemen van de tijd en moeite van de makers van een workshop heeft voor mijn gevoel dan ook meer te maken met ‘waardering’ dan met ‘waarde’. Ik heb zelf ook met waardebepaling achteraf geëxperimenteerd (zie http://www.deurenopen.nl) Ik merkte al snel dat mensen die mij aardig vinden (de whuffie-factor) meer gaven dan mensen die nieuw waren. Ik vermoed dat daar dan ook een factor van waardering in zit (“Leuk dat Karel het aandurft om zo te werken. Ik zal wat royaal zijn…”) en dat is heel iets anders dan waarde…

    Al met al een heel interessant maar lastig onderwerp ;-)

    Veel succes toegewenst met de durftevragen-workshops.

  • http://www.gobasic.nl Bert van Dijken (Go Basic)

    WBA = de straatmuzikant met z’n petje voor zich op de grond.

    De langs lopende klant bepaald wat hij het waard vind en gooit/legt dan iets in het petje. Dit kan niets zijn of iets zijn, maar dat bepaald de langslopende klant geheel zelf.

    Ik merk dat veel mensen nog niet toe zijn aan deze manier van denken, omdat ze allemaal proberen een antwoord te vinden op de invullingen van WBA, terwijl WBA niet in te vullen is.

    WBA = het in dankbaarheid ontvangen van hetgeen de ander jou toebedeeld op basis van hetgeen jij voor hem/haar betekend hebt.

    Het kan zelfs zijn dat iemand je vele jaren later iets geeft, omdat het dan mogelijk blijkt hoeveel waarde jij hebt toegevoegd voor die persoon.

    WBA heeft in mijn ogen niets te maken met onkosten die gemakt zijn of worden en welke zouden moeten worden doorbelast.

    Groet, Bert van Dijken (Go Basic)

  • http://nl.linkedin.com/in/janpeterbogers Jan Peter

    Prachtig!
    De dialoog die hier ontstaat is nou precies waar het om gaat!

    Nee, waardebepaling achteraf werkt nog niet perfect.
    Nee, we weten met zijn allen nog niet exact hoe het moet.
    Nee, niemand heeft de wijsheid hierover in pacht.
    Nee, een richtlijn is discutabel, maar zonder houvast is het ook moeilijk.
    Nee, waarde en waardering zijn niet hetzelfde.

    Maar…

    Ja, door het erover te hebben zijn we al waardevol bezig.
    Ja, we creëren gezamenlijke verantwoordelijkheid om waarde te leveren.
    Ja, we creëren gezamelijke verantwoordelijkheid om waarde te bepalen.
    Ja, er zijn vele vormen mogelijk en waarschijnlijk nog heel veel varianten die we nu nog niet kennen.
    Ja, het is een spannende zoektocht!

    Ik hoop veel reagerende schrijvers bij Durftevragen of ergens anders tegen te komen, dan dialogen we fijn verder…

  • http://www.opwegnaardichterbij.nl Pien van den Boorn

    Ik vind het een enorme uitdaging om mijn coachingspraktijk met WBA in te gaan richten en wil dit deze week op mijn website gaan zetten. Verheug me op ervaringsreacties van andere WBA’ers.

  • http://sanderdatema.nl/ Sander Datema

    Ik begrijp heel goed dat hierboven gezegd wordt dat WBA zo clean mogelijk moet blijven, dat men helemaal zelf de waarde moet kunnen bepalen en dat zaken als gemaakte kosten niet van tevoren als drempelbedrag genoemd mogen worden.

    Ik zie ook een andere kant aan WBA volledig open laten: in deze pioniersfase (want dat is het nog) verwarren teveel mensen WBA met een soort van vrijwillige bijdrage. Voor de duidelijkheid, iets dat met WBA wordt gerund, is NIET gratis.

    Er zijn twee stromingen hier: WBA als economisch middel (waarbij economisch niet alleen monetair moet worden opgevat) en WBA als whuffie- en gunfactor.

    Ik zie WBA toch echt als de eerste. Want whuffies hebben wat mij betreft niets met WBA te maken. Whuffies komen spontaan. Niet omdat daar van tevoren al over gesproken is.

    En een drempelbedrag van tevoren noemen bij WBA? Jazeker wel. Dat helpt de ander soms om de waarde te kunnen bepalen. Zeker als er ook kosten gemaakt zijn. En dan kan je altijd het gesprek aan gaan waarom je minder zou willen geven. Minder geven is niet gelijk een onvoldoende uitdelen.

  • http://www.opwegnaardichterbij.nl Pien van den Boorn

    Dank je Sander. Wat je zegt helpt mensen de goede kant uit te denken!

  • Pingback: Nils Roemen

  • http://www.soy.nu Donna Schaap

    Heel fijn artikel en zinnige commentaren. Ik zou er, zoals Jan Peter zegt, graag in real life over door ‘dialogen’. Ik ben net ZZP-er, wil graag werken op basis van WBA, maar heb nog geen enkele financiële buffer… Hoe begin ik? Hoe zet ik het direct stevig neer? Wie wil daar over doorpraten of advies geven? Ik heb een fantastisch huisje aan de kust van Noord Holland in de aanbieding – daar is het fijn bomen :-)

  • http://www.persbureaualmere.nl Henk Struik

    Donna, ik zit met hetzelfde probleem. Als ZZP’er in de IT wil ik heel graag WBA gaan gebruiken, maar ook de hypotheek e.d. moet betaald worden. Dus wat is wijsheid?

    Daarbij komt dat ik, nu als 53 jarige met 30+ jaar praktijkervaring binnen de IT op de teller, na een kleine vier jaar solliciteren en afwijzingen sparen, werd geconfronteerd met het wegvallen van het recht op WW.
    Bijstand is a) te weinig, b) en druist in tegen al mijn principes om handje op te moeten houden. Wat overbleef was de gadchte “als jullie me nite meer willen hebben, dan doe ik het zelf.”
    Vervolgens bewandelde ik het pad naar ZZP’er.
    Niet uit vrije wil, maar domweg omdat er gaan alternatief was!

    Het kost dan de nodige tijd om aan het idee te wennen dat elke 1e van de maand de teller op nul springt en je weer aan de bak moet om aan het einde van de maand de rekeningen te kunnen betalen. Maar alles went, nu geniet ik, ondanks gedachten van onzekerheid, van de nu verkregen vrijheid.

    Financieel zijn dus geen bokkensprongen mogelijk, maar ik loop over van ideeën, bezit een groot netwerk in en om Almere en bezit een kapitaal aan praktisch kennis waar het bedrijfsleven niets meer mee wil doen. En van mensen zoals mij lopen er enkele honderden rond in Nederland.

    WBA is iets dat me een warm gevoel geeft en waar ik zeker meer van wil weten.

    Ben blij dat Durftevragen in april naar Almere komt. Zal zeker bij Melinda van de MexperienceRoom aan tafel aanschuiven.

  • Pingback: OMDAT HET WEL KAN…..Durf Te Vragen

  • http://www.mimarchitect.nl G. Temelci

    Met veel belangstelling heb ik uw site en de toepassing ‘waardebepaling achteraf’ gelezen. Ik heb best veel inspiratie gekregen. Het zat allang in mijn hoofd hoe ik het allemaal moest formuleren in mijn eigen praktijk. Want ins ons branche blijft het soms alleen maar op papier.
    Trouwens waardebepaling achteraf is een best veel voorkomende manier in Turkije. Als je vraagt hoe het kost, krijg je een antwoord ‘wat je geeft’. Vooral ambachtsmannen werken op die manier.
    Groeten… Gökçen

  • Pingback: OMDAT HET WEL KAN…..Durf Te Vragen op 6 mei

  • http://www.alsettimocielo.eu edith brons

    Dag,dag,

    Een heel interessant fenomeen, die waardebepaling achteraf. Wij runnen in Umbria (Italië) een centrum voor cursussen op het terrein van kunst en koken. Hoewel wij ook mogelijkheden zien voor zaken als teambuilding, coaching, incentives e.d. al dan niet met inzet van kunstzinnige middelen, zijn particulieren op dit moment onze meest ‘natuurlijke’doelgroep. Bedrijven houden de beurs op de knip als het gaat om buitenlandreisjes. Ook particuliere klanten werven is echter bepaald niet gemakkelijk in de huidige tijd. Wij overwegen waardebepaling achteraf maar zijn huiverig over de reacties bij particulieren. Maken wij onze activiteiten niet nog hoogdrempeliger door mensen te vragen zelf te bepalen wat ze ons betalen, gaan ze überhaupt wel iets betalen? Het lijkt ons een groot verschil maken of je met het hoofd P&O van Philips, de rechtbank, een school ofzo te maken hebt of met een particulier met een vakantiebudget…Ook bij ons moet de schoorsteen wel roken, wij hebben ook onze verplichtingen tegenover onze docenten, die gewoon geld nodig hebben.
    Graag zou ik horen hoe andere mensen tegenover onze aarzeling staan. Vast onze vriendelijke dank en hartelijke groet, namens alsettimocielo, edith brons.

  • http://www.rijkdomsbewustzijn.nl Jacquelien van Beers

    Ik word alleen maar blij van deze gewaagde, niet gebruikelijke manier van diensten willen leveren.

  • http://www.vertelme.com Frans de Vette

    Een andere manier van waardebepaling.
    Als iemand iets voor mij doet en daar 5 uur aan heeft besteed dan betaal ik hem evenveel als ik gemiddeld zelf in 5 uur kan verdienen

  • Pingback: Twitterfeest 2011 » Blog Archive » Lekker dansen

  • http://www.ndejongnatuurgeneeskunde.nl nicole de jong

    ik wil als ZZP’er gaan werkem met WBA, ik voel me ongemakkelijk bij de hoge tarieven die mijn collega’s vragen voor consulten, echt lagere prijzen rekenen voelt voor een bepaalde groep mensen alsof je minder kunt dan een collega en bovendien heb ik wel euro’s nodig. Als mensen zelf de waarde bepalen en de een veel meer en de ander veel minder geeft zou ik mij daar veel plezierig bij voelen, waarbij ik waardering en waarde echt los van elkaar zie, het is meer wat iemand ook kán besteden natuurlijk. Hier een vraag die direct bij mij opkomt bij het onderwerp WBA: hoe zit het met inkomstenbelasting!?? Als mensen achteraf een bedrag storten dan is het geen probleem voor de BD natuurlijk maar als mensen iets geven uit het wenselijstje, wat dan? is hier dan sprake van belastingontduiking? want als dat zo is dan ga ik er niet mee starten, ik wil geen grote problemen met de Belastingdienst. Ik hoor ‘t graag wie hier antwoord op weet. Zonnegroet! nicole de jong

site tracking with Asynchronous Google Analytics plugin for Multisite by WordPress Expert at Web Design Jakarta.